الاسلام ، كلمه ضرر ضد نفع است و هر دو كلمه مصدر ضرّ يضرّ هستند و رباعى آن اضرّ است كه با ياء متعدى مىشود سپس فرموده : معناى لاضرر در كلام نبوى اينست كه مسلمان نبايد به برادر دينى خود ضرر بزند پس چيزى از حق و حقوق وى را كم كند و معناى لا ضرار كه بر وزن فعال است اينست كه مسلمان نبايد با برادر دينى خود مقابله به مثل كند و او را در مقابل اضرارش مجازات كند به اينكه او هم بر اين فرد ضررى بزند .
سپس گفته : ضرر كار يك نفر است و يكطرفى است ولى ضرار كار دو نفر است و دو طرفى است .
سپس گفته : ضرر ابتداء فعل است يعنى كسى كه اول او به ديگرى ضرر مىزند و ضرار جزاء و مجازات برآن فعل و مقابله به مثل است .
سپس گفته : بعضى از اهل لغت مىگويند : ضرر آنست كه انسان به رفيقش خسارتى و ضررى بزند و در مقابل خود نفعى ببرد ولى ضرار آنست كه به ديگرى ضررى بزنى بدون اينكه خودت سودى ببرى ، و بعض گويند : ضرر و ضرار به يك معنا بوده و لا ضرار تكرار همان لاضرر است و جهت تأكيد و اهميت مطلب دوباره تكرار شده .
ج : مصباح المنير : ضره يضره از باب قتل يقتل در هنگامى عرب مىگويد ضرّه كه شخص به ديگرى كار مكروه و ناملايم با طبعى را انجام دهد و اضربه كه ثلاثى مزيد است با يا متعدى مىشود و اسم مصدر آن ضرر است و گاهى ضرر اطلاق مىشود بر نقصى در اعيان خارجيه و ضارة هم كه باب مفاعله است به همان معناى ضرّه آمده و ضرار مصدر باب مفاعله است پس تأكيد است .
د : قاموس اللّغة : ضرر ضد نفع است و ضرار مصدر باب مفاعله است
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 390
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٣٩٠