خاص بر عام است منتهى از لحاظ سندى آنهمه اشكالات داشت كه سابقا بحث شد پس اين هم دردى را به درمان نمىرساند .
و امّا ادلّه قائلين به تخيير دو دسته روايات است :
1 - روايات فراوانى كه در باب متعارضين دلالت بر تخيير مىكند و وجوب توقف و احتياط را رد مىكنند . :
2 - روايت خاصهاى كه كه مرحوم طبرسى در كتاب احتجاج از جناب حميرى از امام عصر ( ع ) نقل كرده : حميرى طى نامهاى به محضر ولىّ عصر ارواحنا فداه عرضه مىدارد : پارهاى از فقها از من خواستهاند كه از محضر شما بپرسم كه آيا : در نماز هنگامى كه مصلّى تشهد اوّل را مىخواند و مىخواهد براى ركعت بعدى قيام كند بايد تكبير بگويد بعد قيام كند يا خير ؟ بعض از علماء شيعه مىگويند : خير تكبير واجب نيست همان بحول اللّه و قوته اقوم و اقعد كه بگويد كافى است .
و بعض ديگر متحيرند و از من خواستهاند كه از محضر شما بپرسم حال وظيفه چيست ؟
حضرت در جواب مرقوم فرمودند : در اين زمينه دو حديث وارد شده :
1 - حديثى مىگويد : در جميع حالات نماز براى انتقال از حالى به حال ديگر بايد يك تكبير بگويد [ اين عام است و شامل بعد از تشهد اول و انتقال به قيام هم مىشود ]
2 - حديث ديگر مىگويد : وقتى سر از سجده ثانيه برداشت و تكبير گفت و نشست سپس براى ركعات بعدى قيام نمود براى اين قيام بعد از قعود تكبير واجب نيست سپس فرمود : تشهد اوّل از اين قبيل است كه پس از آن براى برخاستن تكبير لازم نيست .
سپس فرمود : تو مخيّرى و به هركدام عمل كنى مانعى ندارد
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 126
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٢٦