دستهء دوّم : آيات بسيارى كه ظهور دارند در وجوب احتياط و لزوم تقوى و ورع كه به برخى اشاره مىشود 1 -
اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ
در اين آيه امر شده به تقواى الهى در حدّى كه حدّ تقواى الهى است يعنى نهايت درجه تقوى را بايد دارا باشيد و نهايت درجه تقوى به اينست كه هم از محرمات مسلّمه اجتناب كنيم و هم از محتملالتحريمها و امر هم كه ظهور در وجوب دارد پس اجتناب از مشتبه نيز واجب است و هذا معنى اصالة الاحتياط .
2 -
وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ ،
باز حق مجاهدت و نهايت درجه مجاهدت با هواى نفس براى رضاى خداوند اينست كه حتى از مشتبهات هم اجتناب كنيم و ظاهر امر هم وجوب است پس اجتناب واجب است و هذا هو المطلوب .
3 -
فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ ،
اين آيه امر نموده به تقواى الهى در هر موردى كه قدرت بر تقواى الهى داريد و لا شك در اينكه نسبت به مشتبه ما قدرت داريم متقى باشيم پس واجب است و هذا معنى الاحتياط .
4 -
وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ،
اين آيه نهى مىكند از اينكه انسان با دست خود خود را به هلاكت افكند و لا ريب در اينكه در ارتكاب شبهه احتمال هلاكت است چون شايد حرام واقعى باشد پس نهى آنجا را مىگيرد و حرام است و هذا معنى اصالة الاحتياط .
5 -
فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ ،
مراد از تنازع در شىء يعنى مردّد شديد و شك كرديد نه اينكه مجرّد اختلاف در حكم مسئله باشد با جزم هريك از فريقين به حكمى كه مىكند و الّا به درد ما نمىخورد حال اگر مردّد شديد از پيش خود حق نداريد حكم كنيد بلكه واجب است ردّ الى اللّه و الى الرسول و هذا معنى اصالة الاحتياط .
جواب ما : اوّلا يك اشكال مشترك به هر دو طائفه از آيات داريم به