يك خبر واحد استشهاد مىكند كه : سهو النبى فى صلاته و معتقدند كه نفى سهو از معصومين ( ع ) نخستين درجه غلو و زيادهروى در حق آنان و آنها را از مقام بشرى به مقام الوهيت رساندن است .
2 - و شايد مراد همان جماعت مقلده باشند كه در كلام شيخ طوسى ذكر شده كه هرگاه از آنان راجع به اصول يا فروع چيزى پرسيده مىشد مىگفتند : روينا كذا و كذا . . . .
قوله ثم إنّه : آن شبههاى كه علامه بدان اشاره كرد و فرمود : براى سيد و اتباع او شبههاى پيش آمده ممكن است خيال كردهاند كه اين اخبارى كه در كتب معتبره هست و اصحاب بدان عمل نمودهاند داراى قرائن قطعيه هستند و لذا اصحاب بدان عمل كردهاند كه قبلا اين احتمال ابطال شد .
و ممكن است خيال كردهاند كه اصحاب كه شددوا الانكار على العمل به خبر الواحد مرادشان مطلق خبر واحد بوده حتى خبرهائى كه از طريق اصحابنا نقل شده كه قبلا اين احتمال نيز ابطال شد و ممكن است شبههء ديگرى در ذهن آنان بوده كه ما از آن خبر نداريم .
قوله ثم ان دعوى الاجماع : مرحوم شيخ ره مىفرمايد : تا آنجا كه من تتبع كردم اين چهار بزرگوار يعنى شيخ طوسى و ابن طاوس و علّامه و محدث مجلسى را فقط بدست آوردم كه صريحا ادعاى اجماع بر حجيت خبر واحد نمودهاند منتهى كسى اشكال نكند كه خود اينها اجماع منقول به خبر واحد هستند و قابل استدلال نيستند زيرا كه ما مىگوئيم : اين اجماع منقول به خبر واحد محفوف به قرائن كثيرهاى است كه بتوسط آنها آدمى يقين به صدق و حقانيت اين اجماع پيدا مىكند و ما هم كه به اجماعات منقوله مذكوره تمسك مىكنيم بدين لحاظ است و مسئله اجماع بر عمل به قدرى واضح است كه حتى سيد هم بدان اعتراف نموده منتهى توجيه نموده ، بيان مطلب : سيد در
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 172
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٧٢