تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كوثر فقه (شرح تحرير الوسيله) (فارسى) — صفحة 316

مساهمون:

ص٣١٦
علي الحسّ الفرق بين الشيء و شبهه ، لسرعة الانتقال منه إلى شبهه . وى در حاشية منه فرموده است : تعبير به « عرفوها » ( ديگران چنين تعريف كرده‌اند ) اشاره به ضعف آن است . ديگر اين‌كه خود شهيد ثانى قبول ندارد ، زيرا متفاهم عرفى از شعبده غير از آن است كه در تعريف آورده‌اند . « 1 » شيخ اعظم در مكاسب : وهي الحركة السريعة بحيث يوجب علي الحسّ الانتقال من الشيء إلى شبهه كما ترى النار المتحركة على الاستدارة دائرة متصلة لعدم إدارك السكونات المتخلّلة بين الحركات . « 2 » از مجموع تعاريف اهل لغت و فقها استفاده مىكنيم شعبده همان بازى معروفى است كه در فارسى به چشم بندى و تردستى معروف است و نوعى حركت‌هاى سريع و خفيف و سبكى است كه شعبده‌باز انجام مىدهد و به سرعت چيزهايى را جابه‌جا مىكند و در نظر بيننده كارهاى عجيب و غريبى انجام مىدهد و امر براى او مشتبه مىشود و غير واقع را واقع خيال مىكند . سخن در اين است كه آيا شعبده قسمى از سحر است يا چيزى غير از آن ، ولى مثل و شبيه آن است ؟ بر اساس بعضى از تعاريف سحر ، شعبده قسمى از سحر است ، مثل تعريف سحر به « خدعه و تمويه » يا « صرف الشيء عن وجهه » يا « ما لطف مأخذه ودقّ » . و تعريف فاضل مقداد و علامه مجلسى از سحر . ولى طبق تعريف علامه و ديگران ، از جمله امام راحل در اوّل مسأله ، كه كلام يا نوشتار و . . . مؤثر باشد در بدن مسحور يا در عقل و قلب او و سبب اغما يا نوم و . . . گردد ، اينها بر شعبده اطلاق نمىشود ، زيرا شعبده‌بازى بيشتر نوعى تفريح و سرگرمى است ، نه چيزى كه واقعاً مؤثر باشد ، مخصوصاً اگر تأثير به معناى اضرار به مسحور مخاطب باشد كه تردستى اين ويژگى را ندارد و اصولًا امر
هامش
( 1 ) . مسالك الافهام ، ج 3 ، ص 129 . ( 2 ) . المكاسب ، ج 1 ، ص 274 .
كوثر فقه (شرح تحرير الوسيله) (فارسى) — صفحة 316 | على محمدى خراسانى