غريبة بأسباب خفيّة » . « 1 » اين نيز انواع تسخيرات را در بر مىگيرد .
و امّا الحاق حكمى و خروج موضوعى به صورت كلى باز دليل مىطلبد و دليلى بر اينكه تسخيرات در حكم سحر و جادو باشند نداريم و ادعاى ضرورت در كلام فخرالدين و شهيد و مرحوم مجلسى نمىتواند دليل باشد ؛ زيرا ادعاى حدسى و اجتهادى است ، نه حسى . بنابراين اگر از نظر عرف بر تسخيرى سحر اطلاق مىشود و ظهور عرفى دارد ، طبعاً حكم سحر بر آن جارى مىشود . و اگر عدم صدق محرز است يا صدق آن مشكوك است اصل بر جواز و اباحه است و دليلى بر حرمت ذاتى تسخير نداريم ؛ آرى اگر همراه با حرام ديگرى باشد از آن جهت حرمت پيدا مىكند .
نظير اين مطلب را مرحوم شيخ در مكاسب از قول مرحوم سيد عبدالله حفيد مرحوم محدث جزائرى در شرح نخبه در مورد طلسمات نقل كرده است . « 2 »
مرحوم شهيد در دروس در تعريف طلسم فرموده است :
« وهي تمزيج القوى العالية الفعالة بالقوى السافلة المنفعلة ليحدث عنها فعل غريب »
و آن را به سحر ملحق نموده است . « 3 »
البته امام راحل در متن تحرير تسخير ملك و جن و شيطان و احضار ارواح را به سحر ملحق نموده و از رأى مشهور پيروى كرده است ، و در مورد تسخير حيوان بحثى ندارد . شايد عبارت « وأمثال ذلك » شامل همهء انواع تسخيرات باشد كه مثل نظر شيخ در مكاسب است .
احكام شعبده
بخش سوم مسأله دربارهء شعبدهبازى يا تردستى و چشم بندى است . در زبان عربى به اين عمل شعبذه يا شعوذه مىگويند . عرب اصيل اين كلمه را با واو استعمال مىكرده است ، نه با « باء » .
هامش
( 1 ) . التنقيح الرائع ، ج 2 ، ص 12 .
( 2 ) . المكاسب ، ج 1 ، ص 266 .
( 3 ) . الدروس الشرعيه ، ج 3 ، ص 164 .