ب : تفسير غير معروف كه از بعضى حكايت شده آنست كه : شخصى مروّج و مبلغ كالاى ديگرى است و مرتّبا داد و فرياد مىزند و از كالاى فروشنده تبليغ مىكند و محاسن او را بازگو مىكند تا بدين وسيله مشترى جذب شده و اقدام به خريدن نمايد ، حالا همراه با توافق قبلى باشد يا نباشد .
مرحوم شيخ مىفرمايد : نجش به معناى دوّم خصوصا اينكه توافقى از قبل نباشد حرمتش دليل مىطلبد و دليل معتبرى بر آن وجود ندارد و بعضى آن را مكروه دانستهاند « 1 » و قدر متيقن از نجش حرام ، همان تفسير اول آن هم خصوص صورتى كه با تبانى قبلى ناجش و منجوش له باشد . [ و گرنه مسألهء تبليغ از كالا خصوصا اگر مشتمل بر دروغ نباشد ولو مبالغه داشته باشد كه امر ناپسندى نيست و امروزه در دنيا از طريق رسانههاى گروهى صاحبان كالا از كالاى خويش تبليغ مىكنند تا مشترى جذب كنند اينكه مانعى ندارد آرى كذب ، اضرار ، تلبيس و . . .
ممنوع است . ]
هامش
( 1 ) حاكى مفتاح الكرامة ج 4 ص 106 ، از محقّق و علّامه در شرايع ج 2 ص 21 و ارشاد ج 1 ص 359 مىباشد