( 23 ) ( نجش يا دلّالى )
بيست و سوّمين مسألهء نوع رابع ، راجع به نجش است كه يكى از اعمال محرّمه است و از امورى است كه اكتساب به آن كموبيش متعارف است ، و در اين رابطه سه بحث كوتاه داريم :
1 - بحث صرفى : واژهء نجش به فتح نون است و ممكن است به سكون جيم باشد بر وزن ضرب كه در اين صورت مصدر خواهد بود ، و ممكن است به فتح جيم بر وزن طرب باشد كه اسم مصدر است .
2 - بحث حكمى : نجش در اسلام حرام است و دليل حرمت آن عندنا دو امر است :
الف : روايات : مرحوم شيخ به دو روايت اشاره دارند :
روايت اول : حديث نبوى : عن ابى عبد الله عليه السّلام قال : قال رسول الله صلى اللّه عليه و آله :
الواشمة و الموتشمة و الناجش و المنجوش ملعونون على لسان محمد صلى اللّه عليه و آله « 1 » و لعن دليل بر حرمت عمل است .
روايت دوّم : قوله : و لا تناجشوا « 2 » كه نهى است و ظهور در تحريم دارد .
هامش
( 1 ) وسايل الشيعه ج 12 ص 337 باب 49 حديث 2
( 2 ) وسايل الشيعه ج 12 ص 338 باب 49 حديث 4