2 - اعانت ظالمين در كارهاى مباح امّا بگونهاى كه انسان از اعوان ظلمه محسوب گردد و مردم او را به طواغيت نسبت دهند [ مثلا بگويند : فلانى خياط سلطان است ، معمار او است و . . . ] اين نيز حرام است .
3 - امّا مجرّد كار كردن براى آنان آن هم يك بار و چندبار ، آن هم در مباحات ، بدون شمرده شدن از اعوان ظلمه ، دليلى بر حرمت آن نيست و وقتى دليل معتبرى نبود ، برمىگرديم به اصل اوّلى در اشياء كه اصالة الجواز باشد و مىگوييم :
چنين اعمالى جايز و حداكثر مكروه است امّا حرام نيست .
شرح مكاسب (فارسى) — صفحة 576
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٥٧٦