14 - احسان و هداياى او را جبران كند .
15 - نعمت و احسان او را سپاس گويد .
16 - او را به نيكويى و به بهترين وجه يارى و مدد كند .
17 - از همسر او حمايت و حفظ كند . [ و در غياب او به ناموس او چشم بد ندوزد . ]
18 - حاجت و نيازمندى او را برآورد .
19 - شفاعت و وساطت او را بپذيرد .
20 - به هنگام عطسه به او رحمت فرستاده و دعا كند [ يعنى بگويد : يرحمكم الله او نيز متقابلا بگويد : يغفر الله لكم . ]
21 - گمشدهء او را پيدا كند [ اگر چيزى از مؤمنى گم شد مثل آن باشد كه از مال خودش گم شده . ]
22 - سلام او را پاسخ گويد .
23 - با او پاكيزه و باادب و عفّت كلام صحبت كند .
24 - در مقابل احسان و نيكى او ، متقابلا به بهترين وجه احسان و نيكى كند [ و اذا حييّتم بتحيّة فحيوا باحسن منها او ردّوها . ]
25 - سوگندهاى او را تصديق كند .
26 - طبق بعض نسخ او را دوست بدارد و دشمن ندارد ، و طبق بعض نسخ دوستان او را دوست بدارد و با آنان دشمنى نكند [ يواليه و لا يعاديه يا يوالى وليّه و لا يعاديه ]
27 - او را در هر حال يارى رساند چه ظالم و ستمگر باشد و چه مظلوم و ستمديده ، امّا يارى او به هنگام ستمگرى بدين طريق است كه او را از ظلم و ستم باز بدارد و يارى به هنگام مظلوم و ستمديدگى به اين صورت است كه او را در گرفتن حق خود يارى و مساعدت كند .
شرح مكاسب (فارسى) — صفحة 397
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٣٩٧