آنست مردى از برادر دينى خود كلمهاى [ كه قدرى گوشه و كنايهدار و اشاره به مطلبى است كه ديگران روى آن حسّاس هستند و . . . ] بشنود سپس آن را به عنوان نقطه ضعفى عليه گوينده در حافظهاش حفظ و نگهدارى كند به اين منظور كه در موقع خود ، وى را با اين كلمه رسواى خاص و عام سازد و آبرويش را ببرد [ كه تو همان كسى هستى كه در فلان تاريخ فلان حرف را زدى و . . . اين را چماقى بكند عليه او ] اينگونه كسان نصيبى و حظّ و بهرهاى از نعمتهاى بهشتى نخواهند داشت . « 2 »
قوله : و حدّثنى : حديث دهم كه در حقيقت دنبالهء حديث قبلى و فرازى از آن حديث طولانى مىباشد اينست كه : امام صادق فرمود : پدرم از پدرانش از على عليه السّلام نقل كردهاند كه :
حضرت على عليه السّلام فرمود : هر كس در رابطه با مؤمنى آنچه را كه به چشم خود ديده [ كارى از مؤمن ديده كه مايهء شين و ننگ او است و او را رسوا مىكند ] و يا با گوشهايش شنيده [ جملاتى شنيده كه باز مايه ننگ و عار او است و مروّت او را در ميان مردمان منهدم مىسازد . ] اينها را براى ديگران بازگو كند ، يقين بداند كه مصداق اين آيهء شريفه است :
إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
. « 1 »
قوله : ثم انّ : پس از ذكر ادلّهء حرمت غيبت و بيان ده روايت در اين رابطه ذيلا به سه نكتهء اساسى در اطراف آيات و روايات باب غيبت ، اشارهاى دارند :
هامش
( 2 ) كشف الريبه ص 130 حديث / 10 ، وسائل الشيعه ج 12 ص 155 باب 49 حديث اوّل .
( 1 ) آدرس فوق الذكر ، مضافا به انيكه آيه شريفه در سورهء نور آيه 19 مىباشد .