و واريز مىكند [ عمرى نافلهء شب خوانده ، حج مستحبى بجا آورده ، روزههاى مستحبى و . . . و يا كارهاى واجب كرده ولى با غيبت كردن ، خيلى راحت و دو دستى آنها را به شخص مغتاب تقديم مىكند و به حساب جارى آخرتى وى واريز مىكند ، و چه خسرانى از اين بالاتر ! ! ] و شاهد اين احتمال آنست كه : در حديث نبوى مىخوانيم :
فرداى قيامت فردى را مىآورند و در محضر حق تعالى نگاهش مىدارند ، آنگاه نامهء عملش را به او مىدهند ، و او هرچه دقّت مىكند [ نامه و كتاب عمل را زيرورو مىكند و ورق مىزند ] اثرى از حسنات و كارهاى خيرش در آن مشاهده نمىكند ، عرضه مىدارد : خدايا اين نامهء عمل من نيست [ و معاذ الله اشتباهى شده ] چرا كه من در دنيا خيلى كارهاى نيك انجام داده بودم و در اين نامه آنها را نمىبينم . خطاب مىشود : پروردگارت چيزى را گم نمىكند ، و فراموش نمىكند ، عمل [ و حسنات ] تو بواسطهء غيبت كردنت از مردمان رفت [ و به جيب غيبت شده داخل گرديد . ] سپس انسان ديگرى را مىآورند و نامهء عملش را به دستش مىدهند ، و وى در آن نامه طاعات و نيكيهاى فراوان مشاهده مىكند ، عرضه مىدارد بارالها اين نامهء عمل من نيست چرا كه من هيچكدام از اين طاعات [ را كه در اين نامه به اسم من ثبت شده ] در دنيا انجام ندادهام ، خطاب مىشود :
همانا فلان كس در دنيا از تو غيبت كرد و حسنات و ثوابهاى او به تو داده شد . « 1 »
قوله : و منها : روايت نهم : حديثى است كه مرحوم كاشف الريبه [ يعنى شهيد ثانى صاحب كتاب كشف الريبة . ] نقل كرده و گوشهاى از آن حديث اينست :
امام صادق عليه السّلام از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نقل كرده كه حضرتش صلى اللّه عليه و آله فرموده :
پائينترين درجهء كفر [ اوّلين قدم در مسير كفر به خدا ، كفر عملى مراد است . ]
هامش
( 1 ) مستدرك الوسائل ج 9 ص 121 باب 132 حديث / 30 .