( 13 ) ( غناء )
مسئلهء سيزدهم از مجموعهء مسائل نوع چهارم ، راجع به يكى ديگر از اعمالى است كه فى نفسه در اسلام تحريم شده و بخاطر حرمتش ، اكتساب به آن و امرار معاش از طريق آن و عمل آن و تعليم و تعلّمش حرام شده و ضمنا از اعمالى است كه قابل معاوضه به مال مىباشد ، و آن غناء است . كلمهء غنا به الف مقصوره نقطهء مقابل فقر است يعنى ثروتمندى ، و كلمهء غناء به الف ممدوده به معناى آوازخوانى و خوانندگى است كه مورد بحث ما است ، قبل از هر مطلبى به دو نكته اشاره مىكنيم :
1 - كلمهء غناء اسم صوت است و منظور همان آهنگ ويژهاى است كه مرد مغنّى يا زن مغنيّة آن را اجراء مىكند ، و ضمنا غناء از مقولهء كيفيّات مسموعه است كه بعدا توضيح بيشتر خواهد آمد .
2 - غناء نزد اهل فن و مهرهء موسيقى انواع و اقسامى دارد كه هر نوعش اثر خاصى دارد :
برخى از آنها موجب طرب است و انسان را بىاختيار به رقص و پايكوبى مىكشاند و برخى از آنها موجب حزن و غم و گريه است و بىاختيار اشك آدمى را در مىآورد و برخى موجب نوم است و مثل داروى خوابآور شنونده را