الى نفس الموصول قبله و هو عبارة عن المعمول بقرينة كونه مفعولا ليعملون و ليس الّا نفس الصور الخارجية و لا يمكن ان يكون عبارة عن اصل العمل الذى هو عبارة عن التصوير و الّا يلزم تعلّق العمل بالعمل و هو غلط .
در نتيجه روايت مذكور دلالت مىكند بر اينكه : تعلق مشيت سليمان به وجود تماثيل رجال و نساء از منكراتى است كه با منصب نبوت نمىسازد ، و چنين چيزى حرام است ، پس وجود تماثيل حرام است و هو المطلوب .
دليل هفتم : مفهوم مخالفت روايت صحيحهء زراه از امام باقر ( ع ) :
حضرت فرمود : بودن تماثيل در خانهها اشكالى ندارد مشروط بر اينكه رؤس آنها تغيير داده شود آنگاه واگذارى بقيّه بلامانع است « 1 » مفهوم شرط اين جمله آنست كه : پس اگر تغييرى در رأس تمثال داده نشود ماندنش اشكال دارد و فيه بأس ، پس ابقاء تماثيل به حال خود حرام است . و هو المطلوب .
دليل هشتم : روايت المثنى از امام صادق ( ع ) :
حضرت فرمودند : على ( ع ) بودن صور را در بيوت مكروه مىداشت . « 2 »
كفييت استدلال : از طرفى روايت مذكور از مولى على ( ع ) نقل شده و از طرفى در باب ربا روايت ديگرى از حضرتش نقل شده مبنى بر اينكه : على ( ع ) حلال را مكروه نمىدانست . « 3 » و ما از ضميمه اين دو حديث و تشكيل يك قياس شكل ثانى نتيجه مىگيريم ، به اين صورت : صور مكروه است « صغرى » حلال مكروه نيست « كبرى » پس صور حلال نيست « نتيجه » و وقتى حلال نبود قهرا حرام خواهد بود ، و هو المطلوب .
دليل نهم : روايت حلبى از امام صادق ( ع ) كه در كتاب مكارم الاخلاق آمده :
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ج 3 ص 564 باب 4 حديث 3
( 2 ) وسائل الشيعه ج 3 ص 561 باب سوم از ابواب مساكن حديث 3
( 3 ) وسايل ج 12 ص 447 باب 15 حديث اول .