تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مكاسب (فارسى) — صفحة 472

مساهمون:

ص٤٧٢
قاصر است . قوله : و يؤيّده : در اين قسمت مرحوم شيخ سه روايت ذكر مىكنند به‌عنوان تأييد احتمال اوّل و اينكه مراد پيامبر ( ص ) از تشبّه مذكور همانا تأنّث مذكر و تذكّر مؤنث است و حتّى به درد احتمال ثانى هم نمىخورد تا چه رسد به احتمال ثالث ، و امّا مؤيّدات . 1 - روايت مرحوم صدوق در علل الشرايع « 1 » : حضرت على ( ع ) در مسجد پيامبر خدا ( ص ) مردى را مشاهده كردند كه داراى تأنّث بود [ ظاهرا مراد اينست كه در قيافه و لباس خود را شبيه زنها كرده بوده ، و شايد مراد اين باشد كه مفعول واقع شده بود ولى اين بعيد است ] حضرت فرمودند : از مسجد پيامبر ( ص ) برو بيرون ، چرا كه خودم از پيامبر ( ص ) شنيدم كه مىفرمود : خدا لعنت كند مردانى را كه خود را شبيه زنان كنند . . . . 2 - روايت يعقوب بن جعفر « 2 » كه در ارتباط با مساحقه [ همجنس‌بازى زن با زن كه كار اصحاب رسّ بوده ] وارد شده ، و امام ( ع ) فرمود : همانا در مورد اين گونه از زنها رسول خدا ( ص ) فرموده : خداى لعنت كند زنانى را كه خود را شبيه مردان سازند . ملاحظه مىكنيد كه در مورد احتمال اوّل به حديث نبوى استشهاد شده و امام حديث را بر آن حمل كرده‌اند . 3 - روايت ابى خديجه « 3 » از امام صادق ( ع ) . امام ( ع ) فرموده : اينكه پيامبر خدا ( ص ) متشبهين از رجال به نساء و متشبهات از نساء برجال را لعنت كرده منظور حضرت از متشبهين مردان مخنث [ مردى كه مفعول واقع شود . ] و منظور از متشبهات ، زنانى هستند كه با يكديگر نكاح مىكنند [ يعنى همان عمل مساحقه ]
هامش
( 1 ) حديث جدائى نيست بلكه بخشى از حديثى است كه قبلا از علل الشرايع نقل شد . ( 2 ) وسائل الشيعه ج 14 ص 262 باب 24 من ابواب النكاح المحرّم حديث 5 . ( 3 ) وسائل الشيعه ج 14 ص 262 باب 24 حديث 6 .