تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مكاسب (فارسى) — صفحة 449

مساهمون:

ص٤٤٩
بيارايد كه در نظر بدوى هر بيننده‌اى را شيداى خود سازد و يك حسن دروغين و ظاهرى در او ايجاد نمايد ، البته اگر اين كار را روى زن شوهردار براى دلربائى شوهرش انجام دهد ، يا روى كنيز براى عشق مولايش به او انجام دهد بلامانع است ، ولى اگر روى زنى انجام دهد كه مورد خطبه و خواستگارى است ، يا روى كنيزى كه در معرض خريدارى است ، اين تدليس است مثالهاى تدليس : 1 - وشم الخدود و الايدى و الارجل : يعنى آرايشگر ، گونه‌ها يا پشت دستها يا روى پاهاى زن را خالكوبى كند بگونه‌اى كه موجب زيبائى و جاذبه پيدا كردن زن براى مرد يا مشترى شود . 2 - تحمير الخدود : به‌وسيلهء خرقه و كهنه‌اى كه در اختيار دارد آنقدر بر گونه‌هاى زن بكشد كه آنها را سرخ نمايد بگونه‌اى كه خواستگارى به‌پندارد كه واقعا اين سرخى طبيعى است و هربار كه به او بنگرد چشمانش متلذّذ مىشوند غافل از اينكه دروغين است و پس از مدّتى از بين مىرود . 3 - وصل الشعر بالشعر : يعنى موى ديگران را به كيفيت مخصوصى به موى زنى كه موهايش كوتاه است يا كم‌مو است . يا كچل است و . . . [ به قول بعض از اصدقاء در بعضى از كشورهاى افريقائى چنين چيزى شايع است و موها را به منظور مذكور مىفروشند . ] پيوند بزنند و وصل كنند . البته وصل موى انسانى و زنى به سر زن ديگر تدليس است ولى وصل موى غيرانسان مثلا موى بز به موى سر زنى تدليس نيست [ البته شايد هم مراد از وصل شعر همين كلاه‌گيسهاى متداول است . ] قاعدهء كليّه : بطوركلى هرآنچه كه در شريعت اسلام جايز نيست ، نبايد زنان آرايشگر از آنها استفاده كنند ، و موجب تلبيس امر بر خريدار و خواستگار و باعث تدليس شوند . اين نمونه مثالها كه آورديم در كلمات بزرگانى از قبيل شيخ
شرح مكاسب (فارسى) — صفحة 449 | على محمدى خراسانى