آنها چيزى مشوره « 1 » گرفتيم ، و نه امدادى خواستيم ؛ بلكه در وقت آفرينش زمين و آسمان قطعا وجود هستى هم نداشتند ؛ و چون خود آنها را آفريديم ، هم از ايشان نپرسيديم كه شما را چه طور پيدا كنيم ؟ « 2 » و يا ديگر همجنسان شما را چگونه خلق نمائيم ؟ چگونه مى توان تصوّر نمود كه ما اين كار را مى كرديم ، و از آنها استمداد مى نموديم ؛ زيرا ، احوال اين اشقياى بدفرجام بر ما معلوم بود ؛ نيك مى دانستيم كه آنها مردم را از راه حق گمراه مى كنند ! جاى حيرت است كه چرا مردم آنها را به خدائى پذيرفتند ، و پروردگار خود را گذاشته ، آنها را رفيق و مددگار خود ساختند ؛ سبحانه و تعالى عمّا يقول الظالمون علوّا كبيرا » !
وَ يَوْمَ يَقُولُ نادُوا شُرَكائِيَ
و روزى كه فرمايد ( خداى تعالى ) : - اى مشركان - ندا كنيد شريكان مرا ؛
تفسير : كسانى را كه شريك من گردانيده بوديد ، صدا كنيد تا در اين وقت مصيبت به شما امداد كنند .
الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَ جَعَلْنا بَيْنَهُمْ مَوْبِقاً
( 52 )
كسانى را كه زعم مى كرديد ! پس ندا كنند ( آن جماعه را ) ؛ پس جواب نخواهند داد ايشان را ؛ و گردانيديم در ميان ايشان جاى هلاكى .
تفسير : در آن وقت ، حقيقت واقعه « 3 » مكشوف خواهد گشت ، و مس اين گونه دوستى و محبّت آشكار خواهد شد . نزديك يكديگر هم رفته نخواهند توانست ! در بين هردو طائفه خندق وسيع و عظيم آتش حائل خواهد شد ؛ اعاذنا اللّه منها !
هامش
( 1 ) . هيچ نظر مشورتى
( 2 ) . پديدار گردانيم ؟ پديد آوريم ؟
( 3 ) . ماجرا