تفسير : در جواب قول آنها كه مى گفتند :
« أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلًا »
( خدا و فرشتگان حاضر شده تصديق كنند ، البتّه قبول مى كنيم ) فرمود كه حالا هم خداوند ( ج ) به قدرت خود مرا تصديق مىكند ؛ زيرا ، خدا ( ج ) مرا مى بيند كه من دعواى نبوّت مى كنم و از احوال ظاهرى و باطنى من كاملا آگاه است ؛ باوجود آن « 1 » ، خداوند ( ج ) از دست و زبان من چنان نشانات « 2 » علمى و عملى پى هم ظاهر مى فرمايد كه نسبت به ديگر خارق العادات و قانون عمومى قدرت به مراتب بلندتر است ؛ و روزبه روز مرا كامياب ، و دائرهء پيشرفت مقاصد تبليغيّه ام را توسعه مىدهد ، و تكذيب كنندگان را به هر قدم متنبّه مى فرمايد كه شما ازين رفتار خود گاهى « 3 » رستگار نمى شويد ! آيا اين از طرف خدا ( ج ) شهادت فعلى نيست كه من در دعواى خود راست هستم ؟ آيا خداوند ( ج ) همراه مفترى « 4 » چنين معامله مىكند ؟ !
وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِهِ
و هركه راه نمودش خدا ، پس اوست راهياب ؛ و هركه گمراه سازدش ، پس هرگز نيابى براى ايشان دوستانى بجز خدا ؛
تفسير : محض « 5 » به توفيق و دستگيرى خداوند ، انسان به راه حق روان شده ، و به منزل مقصود رسيده مىتواند « 6 » . كسى كه خداى تعالى دستگيرى او را - از باعث « 7 » بدبختى و تعنّت او - نكند ؛ كيست كه او را به راه راست بياورد ؟ ! .
وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى وُجُوهِهِمْ عُمْياً
و برانگيزيم ايشان را روز قيامت بر روهاى ايشان نابينا
هامش
( 1 ) . باوجوداين ،
( 2 ) . نشانه ها
( 3 ) . هيچگاه
( 4 ) . با مفترى
( 5 ) . فقط .
( 6 ) . مىتواند به سر منزل مقصود برسد
( 7 ) . به خاطر ، به دليل