مى كردند ! بگذار كه روزى چند از آن متمتّع شوند ؛ خدا ( ج ) به تو نعمت قرآن داده كه همه نعمت هاى گيتى در قبال آن حقير است .
در روايات است ، هركه را خدا ( ج ) به نعمت قرآن سرفراز نموده باشد ؛ اگر نعمت ديگر را ديده ، آن را هوس كند ، قدر قرآن را ندانسته است .
وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ
( 88 )
و اندوهناك مشو بر ايشان ؛ و پست كن بازوى خود را براى مؤمنان .
تفسير : ملول مباش كه چرا مسلمان نمى شوند ؛ تو فريضهء تبليغ را انجام بكن « 1 » ؛ خود را بيشتر گرفتار غم معاندان منما ؛ شايان همدردى و مرحمت تو مؤمنان اند ؛ به آنها « 2 » سلوك و مهربانى كن ؛ نرم خو و فروتن باش .
وَ قُلْ إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ
( 89 )
و بگو : ( هرآئينه من ) بيم كنندهء آشكارم .
تفسير : اگر كس بپذيرد ، يا انكار نمايد ؛ من پيغام خدا را روشن و آشكارا ابلاغ مى نمايم ؛ شما را به عواقب تكذيب و شرارت آنها نيك آگاه مى كنم .
حضرت شاه ( رح ) مى نويسد : گردانيدن دل هاى آنها در تصرّف تو نيست ؛ بلكه خدا ( ج ) مىتواند و بس ؛ هركه ايمان نمى آرد ، تو اندوهگين مشو .
كَما أَنْزَلْنا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ ( 90 ) الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ
( 91 )
( فرود خواهيم آورد عذاب ) مانند آنچه فرود آورده بوديم بر تقسيم كنندگان .
آنان كه ساختند ( كتاب خدا ) قرآن را پاره پاره .
هامش
( 1 ) . انجام بده ؛ ادا كن ؛
( 2 ) . با آنها