جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرارُ ( 29 ) وَ جَعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِهِ
كه دوزخ است ؛ درآيند آنجا ؛ و بد قرارگاهى است دوزخ .
و مقرّر كردند براى خدا همتايان ، كه گمراه كنند مردمان را از راه او ؛
تفسير : بايد از آلاى بى منتهاى الهى متأثّر مى شدند ؛ به شكر و اطاعت منعم حقيقى مى پرداختند چ چنين نكردند ، و كمر بغاوت بستند . چيزهاى ديگرى را به مقابل خداى متعال برپا نمودند ، و اختيارات الوهيّت را بر آنها بخش كردند . خواستند ، عبادت را كه خاص خدا ( ج ) بود ، به عناوين مختلفه در آنها ثابت گردانند ؛ تا به اين سلسله راه ديگران را ببرند و آنها را گمراه نموده ، گرفتار دام سيادت خود نمايند .
قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ
( 30 )
بگو : بهره مند شويد ؛ پس ( هرآئينه ) بازگشت شما بسوى آتش است .
تفسير : بهتر است بى خردان را به دام خويش افكنده ، چند روز دل خوش داريد ؛ و از لذايذ دنيا متمتّع شويد ؛ امّا تا چند ؟ ! عاقبت در آتش دوزخ جاودانه مى مانيد ؛ زيرا ، اين تمتّع چنان است كه طبيبى بيمارى را كه پرهيز نكند ، گويد : كل ما تريد ؛ فإن مصيرك الى الموت ! بخور هرچه خواهى ؛ عاقبت از اين مرض خواهى مرد !
قُلْ لِعِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً
بگو مر بندگان مرا كه ايمان آوردند : برپا دارند نماز را ؛ و خرج كنند از آنچه روزى داديم ايشان را پنهان و آشكار ؛