در آيت گذشته ، مكالمهء ضعفا و مستكبرين عوام ، و پيشوايان آن « 1 » ، نقل شده بود ؛ به مناسبت آن ، در اين موقع نطق و بيان رئيس دوزخيان ابليس لعين نقل گرديد . چون استدعاى عوام و الزام آنها در هردو موقع يكسان بود ، شايد از همين سبب در وقت مكالمه شيطان ذكر آن ضرورى معلوم نشد « 2 » ؛ و اللّه اعلم .
از نقل كردن اين مكالمات ، مقصود اين است كه مردم اين پريشانى و اضطراب را به تصوّر خود بياورند ، و از اتّباع شياطين الانس و الجن دور بگريزند .
وَ أُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ
و درآورده شدند آنان كه ايمان آوردند و كردند كارهاى شايسته به بهشت ها ( كه ) مى رود زير آن جوى ها ؛ جاويدان باشند در آنجا ، به حكم پروردگار خويش ؛
تفسير : بعد از ذكر سزاى كفّار ، به طور مقابله ، انجام « 3 » مؤمنين بيان شده .
تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ
( 23 )
دعاى خير ايشان ( ملاقاتشان ) در آنجا سلام است .
تفسير : حضرت شاه ( رح ) مى نويسد : در دنيا « سلام » عبارت از دعاى خواستن سلامتى است ؛ در آنجا « سلام » عبارت از تبريك است بر نيل سلامتى .
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا
آيا نديدى چگونه بيان كرد خدا مثلى ؟ !
هامش
( 1 ) . آنان
( 2 ) . ضرورى به نظر نرسيد ؛
( 3 ) . سرانجام