يكى به وقوع مى پيوندد : يا شما چنان كه قبل از بعثت بوديد ، بدون حيله با ما مخلوط شده ، يك جا به سر مى بريد ، و كسانى كه شما مايهء گمراهى آنها شده ايد ، به دين قديم ما رجوع مى كنند ؛ يا ، همه را جلاى وطن مى نمائيم !
فَأَوْحى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ ( 13 ) وَ لَنُسْكِنَنَّكُمُ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِهِمْ
پس حكم فرستاد بسوى ايشان پروردگار ايشان كه ( هر آئينه ) هلاك خواهيم كرد ظالمان را ؛
و ( هر آئينه ) ساكن خواهيم ساخت شما را در زمين بعد از آنها ؛
تفسير : آنها چگونه شما را اخراج مى نمايند ؟ ! ما اين ظالمان را پيش تر تباه مى كنيم ، و براى هميشه از اينجا فرار مى نمائيم « 1 » كه هرگز نتوانند بازگردند ؛ و به جاى آنها شما و دوستان مخلص شما را در آن زمين آباد « 2 » مى گردانيم . بنگريد ؛ كفّار مكّه خواستند نبى كريم - صلّى اللّه عليه و سلّم - و مسلمانان را براى هميشه از مكّه خارج نمايند ؛ عاقبت اخراج آنها سبب شد كه اسلام و مسلمانان در آنجا سلطهء جاويد يافتند ، و از كافران نشانى برجا نماند .
ذلِكَ لِمَنْ خافَ مَقامِي وَ خافَ وَعِيدِ
( 14 )
اين ( مى رسد ) براى كسى كه بترسد از استادن بحضور من ، و بترسد از وعدهء عذاب من .
تفسير : كاميابى فوق كسانيراست كه از خدا ( ج ) مى ترسند ، و مى انديشند كه حضرت وى كافهء اعمال آنها را پيوسته مى نگرد ؛ و روزى مجبورند كه براى حساب دادن « 3 » به حضور او بايستند ، و در آنجا هيچكس نمى تواند از عذاب شديد وى نجات دهد .
وَ اسْتَفْتَحُوا
و طلب فتح كردند ؛
هامش
( 1 ) . فرارى مى نمائيم ، آواره مى گردانيم
( 2 ) . برخوردار و روبه راه
( 3 ) . حساب پس دادن