مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعاً وَ لا ضَرًّا
بجز وى دوستانى ، كه نمى توانند براى خويشتن سودى و نه زيانى : ؟ !
تفسير : چون ربوبيّت را محض براى خدا ( ج ) اقرار مى كنيد ؛ پس براى استمداد چرا ديگرى را اختيار كرده ايد ؟ حال آنكه ذرّه وار ، اختيار مستقل در نفع و ضرر ندارند ؟ !
قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُماتُ وَ النُّورُ
بگو : آيا برابر مىشود نابينا و بينا ؟ ! نى ، نى ! آيا برابر است تاريكى ها و روشنى ؟ !
تفسير : فرق ميان موحّد و مشرك مانند فرق ميان بينا و نابيناست . مقابلهء توحيد و شرك را چنان دانيد كه نور و ظلمت . پس مشرك نابينا كه در تاريكى هاى شرك سرگردان مى گردد ؛ آيا مىتواند به مقامى رسد كه موحّد در فروغ فهم و بصيرت و روشنى ايمان از راه فطرت صحيح در آنجا « 1 » رسيده است ؟
هرگز اين دو نمى توانند به يك نتيجه رسند !
أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ
آيا ساختند براى خدا شريكان كه آفريده باشند مانند آفرينش خدا ؛ پس مشتبه شد آفرينش بر ايشان ؟ ! بگو : خدا آفرينندهء هرچيز ؛ است و اوست يگانه ،
هامش
( 1 ) . به آنها