هود در سورهء اعراف گذشت .
يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي
اى قوم من ، نمى طلبم از شما بر اين مزدى ؛ نيست مزد من مگر بر آنكه آفريده است مرا ؛
تفسير : من به مال شما نيازى ندارم ؛ آنكه مرا پديدآورده ؛ ضروريّات دنيوى و اجر و ثواب اخروى مرا كفيل است ! پيغمبران ، همه اين سخن را به قوم خود گفته اند تا نصيحتشان پاك و مؤثّر باشد ، و رنجشان را مردمان به طمع دنيا حمل نكنند .
أَ فَلا تَعْقِلُونَ
( 51 )
آيا درنمى يابيد ؟ !
تفسير : شما چندان بى خرديد كه به سخن سهل و ساده نيز پى نمى بريد ! كسى را كه بدون طمع و غرض ، خاص « 1 » براى فلاح دارين شما سخن مى راند ، دشمن و بدخواه خود دانسته ، با وى دست و گريبان « 2 » مىشويد .
وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ
و اى قوم من ، آمرزش طلبيد از پروردگار خود ؛ باز ، رجوع كنيد بسوى او ؛ تفسير : در آغاز سوره ، تفسير اين آيت گذشت .
هامش
( 1 ) . تنها
( 2 ) . دست به گريبان