تفسير : نوح - عليه السلام - به لرزه افتاد ، و توبه نمود ؛ امّا ، نگفت : دوباره چنين نمى كنم ! از اين دعا ، مقدور بنده معلوم مىشود ؛ بنده بايد به حضرت وى پناه برد ، تا دوباره مرتكب آن نشود ، و عزم كند كه پيرامون آن نگردد . در الفاظ توبه آدم و يونس و ديگران كه در قرآن نقل شده نيز اين آداب رعايت گرديده .
قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ
( 48 )
گفته شد : اى نوح ، فرودآى همراه سلامتى از جانب ما ، و همراه بركت ها بر تو ، و بر گروه چندى از آنها كه با تواند ، و امّت هاى ديگرند كه زود بهره مند كنيم ايشان را ؛ باز برسد به ايشان از ما عذاب درددهنده .
تفسير : از كشتى به جودى و از جودى ، به زمين فرودآ ؛ سلامتى و بركات آينده بر شما خواهد بود و بر آن اقوامى كه از همراهان تو به وجود مى آيند . خدا ( ج ) زمينى را كه اكنون از طوفان ويران گشته دوباره آبادان مى نمايد ؛ رونق و بركت آن را باز مى آرد . از كلمهء « سلامت » گويا خداوند تسلّى مىدهد كه ديگر تا قيامت بر نوع انسان چنين هلاك عمومى وارد نمى شود ؛ جز بر بعضى فرق كه هلاك مى شوند .
تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ ما كُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ
اين قصه از اخبار غيب است ؛ وحى مى فرستيم آن را بسوى تو ؛ نه باخبر بودى از آن ( نبودى كه بدانى آن را ) تو و نه قوم تو ، پيش از