گران مى گذرد « 1 » ، شما چنين كنيد ؛ امّا من نمى توانم در انجام فريضهء خود تقصيرى ورزم . اگر سخنان من بد شما مى آيد « 2 » ، و از روى عداوت بخواهيد به من ضرر رسانيد ، در عزم من فتورى وارد نمى شود ، هرچه مى توانيد دربارهء من مشوره كرده تجويز استوار نمائيد « 3 » ؛ همكاران بلكه معبودان مفروض خود را گرد آريد ؛ رأى قطعى بدهيد ؛ به اتفاق قوى آن را انجام كنيد ؛ يك لمحه « 4 » به من مهلت مدهيد ؛ آنگاه ببينيد قوّهء مقاومت و توكّل پيغمبرانه چه سان همه قوى و تدابير جهان را عقيم نموده نابود مى گرداند !
فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
( 72 )
پس اگر روى بگردانيد ، پس نخواسته ام از شما هيچ مزدى ؛ نيست مزد من مگر بر خدا ؛ و فرموده شد مرا كه باشم از مسلمانان .
تفسير : در مقابلهء شما از رنجهاى معنوى و جسمانى به ستوه نمى آيم ! از خسارت مالى انديشه ندارم ؛ زيرا ، من در بدل تبليغ و دعوت اجرتى نخواستم تا بينديشم كه در ناخشنودى شما اجرت من قطع مىشود ! يا اقّلا موقع يابيد و گوئيد جدّ و جهد او همه براى حرص مالى و اخذ پول بود ؛ اجرت من به ذمّهء ذات اقدس متعال است كه به اجراى احكام او مشغولم ؛ چون من بندهء حضرت كريمم ، و خدمتى را كه به من تفويض شده بدون خوف و هراس به پايان مى رسانم ، چه بعيد است كه ابواب فضل و رحمت خويش را بر روى من بگشايد ؟ !
فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ
پس تكذيب كردند او را ؛ پس خلاص ساختيم او را و آنان را كه با وى بودند در كشتى ؛
هامش
( 1 ) . گران مى آيد ،
( 2 ) . اگر شما از سخنان من بدتان مى آيد ،
( 3 ) . توطئه كنيد و طرح بدهيد ؛
( 4 ) . يك لحظه