امروز هم تشتّت و تصادمات مذهبى موجود است ، ليكن چون پيش ما وحى الهى ( ج ) يعنى كتاب آسمانى - به حمد اللّه - بدون كم و زياد محفوظ است ، لهذا جمعيّتى از مسلمانان با وجود اختلافات به مركز حقّ و صدق ثابت بوده و آينده هم ثابت خواهد ماند ، برعكس آن ، در اثر اختلافات شديد يهود و نصارى يا اختلاف خود نصارى در بين خود مانند فرقهء پروتستنت و رومن كاتوليك و غيره فرقههايى كه باهم اختلاف دارند نه امروز به شاهراه حقّ و صدق قائماند و نه تا قيامت قائم خواهند شد ؛ زيرا ، آنها فروغ وحى الهى ( ج ) را كه معرفت الهى و قوانين آسمانى را هيچ انسان بدون آن حاصل كرده نمىتواند ، در اثر بىاعتدالىهاى خويش ضايع كرده و از دست دادهاند . محال است كه از تمسّك به بائيبل « 1 » يعنى به انجيل تحريف يافتهء تغيير خورده تا قيامت از اين اختلافات كوركورانه و بىاصول بغض و عداوت و فرقهبندى برآمده طريق حق را ببينند و به شاهراه نجات ابدى روان شوند ؛ امّا ، كسانى كه امروزه اصل مذهب و مخصوصا عيسانيّت را بازيچه قرار دادهاند و لفظ مسيحيّت يا بايبل موجود را محض براى اغراض سياسى برپا داشتهاند ؛ در اين آيت ذكر آن نصارى نيست و اگر قبول كنيم كه آنها نيز در تحت اين آيت داخلند عداوتها و دسيسه كارىهاى نهانى و محاربات علانيهءشان بر عليه يكديگر بر اصحاب خبرت پوشيده نمىباشد .
إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
تا روز قيامت ؛
تفسير : تا مادامى كه باشند ، اختلاف و بغض و عناد در آنها مىباشد ! درينجا لفظ « تا قيامت » چنان است كه ما در محاورات خويش مىگوييم كه فلان شخص تا قيامت از فلان حركت باز نمىآيد ! و معنى آن چنين نيست كه او تا قيامت زنده مىماند و اين حركت را دوام مىدهد ؛ مراد اين است كه اگر تا قيامت زنده بماند هم ازين حركت دست نمىبردارد . همچنين ، از لفظ
« إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ »
ثابت نمىشود كه يهود و نصارى تا قيامت مىباشند ؛ چنان كه در زمانهء ما بعض مبطلين در تفسير خود نگاشتهاند .
هامش
( 1 ) . كتاب مقدّس