إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلَّا هُوَ سُبْحانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ
( 31 )
مگر آنكه عبادت كنند معبود يگانه را ؛ نيست معبودى غير او ؛ پاكى ويراست از آنچه شريك او مقرّر مىكنند
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
( 32 )
مىخواهند كه فرو نشانند نور خدا را به دهانهاى خود ، و منع مىآرد اللّه مگر ازين كه تمام كند نور خود را اگرچه بدبرد كافران .
تفسير : هنگامى كه نور توحيد خالص بدرخشد ، و آفتاب اسلام بدمد ؛ ممكن نيست كه سخنان دو رنگ و دعاوى مشركانه را فروغى بماند ؛ اينكه مىكوشند به سخنان بىمعنى و پا در هوا و بيهوده هنگامهء مباحثه را گرم سازند ؛ و نور حق را خيره و خاموش گردانند ؛ بدان مىماند كه احمقى چراغ مهر و ماه را به دم خاموش كند ؛ بايد دانست كه هرچند ايشان حسد برند ، او تعالى نور اسلام را هر آئينه در همه جا مىپراكند .
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ
اوست آنكه فرستاده رسول خود را به هدايت و دين راست ، تا غالب سازد آن را بر اديان همه ؛ اگرچه بد دانند