يُحْشَرُونَ
( 36 )
رانده مىشوند .
تفسير : چون در اين جهان مقهور و مغلوب ، و در آخرت معذّب شوند ؛ دست افسوس به هم سايند ، و گويند : ثروت ما بر باد رفت ، و موفّقيّتى حاصل نشد ! چنان كه نخست در بدر ؛ و باز در احد ، و ساير مواقع ، قواى جسمى و مالى خود را صرف كردند ، و ديدند كه هيچ نتوانستند ؛ و در نتيجه هلاك يا مفتضح شده ، از كفر توبه كردند !
لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعاً فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ
تا جدا سازد خدا ناپاك را از پاك ؛ و بنهد ناپاك را ، بعض آن را بر بعض ؛ پس انبار سازد همه را يك جا ؛ پس بيفگندش در دوزخ ؛
تفسير : در موضح الفرقان است : خداوند اسلام را متدرّجا غالب مىگرداند ، و كافران در اثناى آن نيروهاى بدنى و مالى خويش را صرف مىكنند تا نيك از بد جدا شود ؛ يعنى ، در سرنوشت كسانى كه اسلام است ، مسلمان شوند ؛ و قسمت كسانى كه مردن به حال كفر است به دوزخ گرد آيند .
أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ
( 37 )
آن جماعه ؛ ايشانند زيانكاران .
تفسير : يعنى ، متحمّل خسارات دنيوى و اخروى هر دو شدند .
قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ
بگو براى آنها كه كافرند : اگر بازايستند ، آمرزيده شود ايشان را آنچه