إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطانِ وَ لِيَرْبِطَ عَلى قُلُوبِكُمْ وَ يُثَبِّتَ بِهِ الْأَقْدامَ
( 11 )
آنگاه كه افگند به شما پينكى به جهت ايمنى از نزد خود ؛ و فرود مىآورد بر شما از آسمان آب ؛ تا پاك كند شما را به آن ، و ببرد از شما آلودگى شيطان را ؛ و تا ( ببندد ) استوار كند بر دلهاى شما ، و محكم كند به آن پاىهاى شما را .
تفسير : كارزار بدر فى الحقيقت براى مسلمانان موقع امتحان نهايت سخت و عظيم الشان بود . تعدادشان كم بود ؛ بىسروسامان بودند ؛ براى مقابلهء عسكرى هيچ آمادگى و تجهيزات نكرده بودند ؛ سپاه مقابل سه چند آنها بود ، و با تجهيزات مكمّل ، سرمست كبر و غرور برآمده بودند ؛ و اين اوّلين تصادم قابل ذكر است ميان مسلمانان و كافران . برعلاوه ، صورتى پيش آمد كه كفّار از اوّل ، موقع بلند پرآب را قبض كردند ، و مسلمانان در نشيب و در زمين ريگزار بودند ؛ هنگام گردش پاى در آن فرومىرفت . گردوغبار نيز بر اين پريشانى مىافزود ؛ در اثر فقدان آب ، غسل و وضو مشكل ، و تشنگى جانفرسا شده بود .
چون مسلمانان اين عوامل را ديدند ، ترسيدند ، و ظاهرا آثار شكست پنداشتند ، شيطان در دلها وسوسه افگند كه اگر واقعا شما بندگان مقبول خدا مىبوديد ، تأييد ايزدى يار شما مىشد ، و اين حال پريشانى و يأسانگيز پيش نمىآمد ! در آن وقت ، برحمت كاملهء الهى ( ج ) باران فراوان باريد ، و ريگ سخت شد ، براى غسل و وضو و نوشيدن ، آب زياد پديد آمد ؛ و مسلمانان از گرد و غبار نجات يافتند ؛ امّا ، بالمقابل جائى كه لشكر كفّار بود ، لاى شد « 1 » ، و رفتن دشوار گرديد . چون
هامش
( 1 ) . گل و لاى شد ،