مىدهيد ؛ و كسى كه به ترديد آن بپردازد ، او را به ضرر و زيان تهديد مىكنيد ؛ چنان كه مشركين مكّه به رسول كريم ( ص ) مىگفتند كه تحقير و بىاحترامى بتان ما را بگذار ؛ ورنه ، بر تو آفتهاى شديد نازل مىكنند :
« وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ »
( زمر ، ركوع 4 ) . جواب آن به
« قُلِ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ -
الآية » داده شد . يعنى : همه معبودان خود را بخواهيد ، و بر خلاف من انواع تدابير خود را به كار اندازيد و به قدر يك لمحه « 1 » مرا مهلت ندهيد ؛ ببينم كه به من چه گزندى رسانيده مىتوانيد ؟ !
إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ
( 196 )
هرآئينه حامى من خداست كه فرود آورده كتاب را ؛ و او كارسازى مىكند نيكوكاران را .
تفسير : ذاتى كه به من كتاب فروفرستاد ، و مرا به منصب رسالت فايز گردانيد ، در مقابل تمام دنيا به حمايت و حفاظت من خواهد پرداخت ؛ زيرا ، حافظ و مددگار بندگان نيكوكار ، حضرت اوست .
وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ ( 197 ) وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى لا يَسْمَعُوا وَ تَراهُمْ
و كسانى را كه مىخوانيد بجز خدا ، نمىتوانند يارى دادن شما را ؛ و نه خود را يارى مىدهند .
و اگر بخوانيد ايشان را بسوى راه راست ، نمىشنوند ؛ و مىبينى تو بتان را
هامش
( 1 ) . يك لحظه