توجّهى ندارند ، نزد خدا ( ج ) چندان مهم است كه وظيفهء مخصوص پيغمبر جليل القدرى قرار داده شد ؛ گروهى كه درين باب با وى مخالفت نمودند تباه كرده شد . در اين آيات ، به زبان حضرت شعيب - عليه السّلام - تنبيه شده كه اندك نقصانى به مال مردم رساندن ، و پس از اصلاح ملك باعث خرابى و فساد شدن ، كار مؤمن نيست ؛ خواه به ذريعهء « 1 » كفر و شرك باشد ، و خواه به واسطهء قتل ناحق و نهب و غيره .
وَ لا تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِراطٍ تُوعِدُونَ وَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ تَبْغُونَها عِوَجاً
و منشينيد به هر راه ، كه بترسانيد ؛ و باز داريد از راه خدا كسى را كه ايمان آورده به او ، و مىجوئيد براى آن عيب ( كجى ) ؛
تفسير : سبب نشستنشان در راه ، دو چيز بوده : يكى ، راهزنى ، كه راهروان و مسافرين را ترسانده و تهديد نموده ، مالشان را ظلما بستانند ؛ ديگر اينكه مؤمنان را از رفتن به حضور شعيب - عليه السّلام - و پذيرفتن دين خدا ( ج ) باز دارند ؛ و در باب دين الهى هميشه در فكر نكته چينى و عيبجوئى باشند .
وَ اذْكُرُوا إِذْ كُنْتُمْ قَلِيلًا فَكَثَّرَكُمْ وَ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ
( 86 )
و ياد كنيد آن وقت كه شما اندك بوديد ؛ پس بسيار گردانيد شما را ؛ و بنگريد چگونه شد آخر كار مفسدان .
تفسير : يعنى ، هم در تعداد كم بوديد و هم در ثروت ؛ خدا شما را از هر دو جنبه ترقّى داد . هم
هامش
( 1 ) . به وسيلهء ، از طريق