خويش باز نيامديد ، خود مىدانيد . كردار خويش را دوام دهيد ؛ من فرض ذمّت خود را ادا مىكنم ؛ زود آشكار مىشود كه انجام دنيا به دست كه خواهد بود ؟ ! بدون شبهه ، عاقبت ستمگاران خوب نمىشود ! آينده ، چند ظلم پندار و كردار آنها بيان مىشود كه ميان آنها رايج بوده ؛ ستمى كه از همه بزرگتر است شرك است كه خدا ( ج ) گفت :
« إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ »
.
وَ جَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَ الْأَنْعامِ نَصِيباً فَقالُوا هذا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَ هذا لِشُرَكائِنا فَما كانَ لِشُرَكائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَ ما كانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلى شُرَكائِهِمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ
( 136 )
و مقرّر مىگردانند براى خدا از آنچه پيدا كرده از كشت و مواشى حصّهاى را ؛ باز ، مىگويند كه اين براى خداست ! به گمان خود ؛ و اين حصّه براى شريكان ماست ! پس ، آن حصّه كه براى شريكان ايشان است ، نمىرسد به طرف خدا ؛ و آنچه براى خداست ، آن مىرسد به شريكانشان ؛ بد است آنچه حكم مىكنند !
تفسير : حضرت شاه - رحمه اللّه عليه - مىفرمايد كه كافران از مزارع و بچههاى مواشى خويش براى خدا و براى بتها نياز مقرّر مىكردند ؛ باز ، اگر كدام وقت « 1 » جانورى را كه به نام
هامش
( 1 ) . يك وقتى