تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 249

مساهمون:

ص٢٤٩
ضَلَّ عَنْكُمْ ما كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ
( 94 ) گم شد از شما آنچه گمان مىكرديد . تفسير : كسانى كه مىپنداشتيد هنگام سختى به شما دستگيرى مىكنند ، و در حال مصيبت با شما مىباشند ، كجا رفتند ؟ امروز نمىبينيم كه از شما شفاعت و حمايت كنند ! علاقهء امداد و نصرت گسست ، و دعواهاى طولانى شما همه به باد رفت .
إِنَّ اللَّهَ فالِقُ الْحَبِّ وَ النَّوى يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ مُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ذلِكُمُ اللَّهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ
( 95 ) هرآئينه خدا شگافنده دانه و خسته است ؛ بيرون مىآرد زنده را از مرده ، و بيرون آرندهء مرده است از زنده ؛ اينست خدا ؛ پس كدام طرف برگردانيده مىشويد ؟ ! تفسير : خداست كه خسته و دانه را پس از افشاندن و نهفتن در زمين شقّ كرده سبز مىگرداند ؛ مرده را از زنده ، و زنده را از مرده بيرون مىآرد ( مثلا ، آفرينش انسان از نطفه ، و نطفه از انسان ) ؛ شما كه او را مىگذاريد ، كجا مىرويد ؟ كيست جز او كه تواند اين امور را انجام دهد ؟
فالِقُ الْإِصْباحِ
شگافندهء صبح است ؛ تفسير : از ظلمت شب كه فجر طالع مىشود ، و صبح صادق هويدا مىگردد ؛ برآرندهء آن نيز حضرت اوست .
وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً ذلِكَ
و گردانيده شب را آرامگاه ، و گردانيده آفتاب و ماه را براى حساب ؛ اينست