تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 210

مساهمون:

ص٢١٠
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ
( 42 ) و ( هر آئينه ) فرستاديم پيغمبران بسوى امّتان پيش از تو ، پس گرفتيم ايشان را به سختى و رنج ، تا زارى كنند .
فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
( 43 ) پس چرا زارى نكردند ، وقتى كه آمد به ايشان عذاب ما ؟ و ليكن سخت شد دل‌هايشان ، و آراست در نگاه ايشان شيطان آنچه مىكردند
فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ
( 44 ) پس چون فراموش كردند آن پندى را كه داده شد به ايشان ، گشاده ساختيم برايشان درهاى همه‌چيز ؛ تا هنگامى كه شادمان گشتند به آنچه داده شد ايشان را ، بگرفتيم ايشان را ناگهان ؛ پس شدند نااميد .
تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 210 | محمود حسن ديوبندى