تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 212

تفسير : شنيده و ديده و از دل دانسته نتوانيد « 1 » . مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِهِ كيست خدا غير اللّه كه آن چيزها بيارد به شما ؟ تفسير : حضرت شاه - رحمه اللّه - مىگويد : درنگ در توبه مكنيد ؛ چشم و گوش و دلى كه در اين وقت موجود است ، شايد باز به دست نيايد ، و توفيق توبه و استغفار نيابد . انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ ( 46 ) قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّهِ بَغْتَةً ببين چگونه بيان مىكنيم آيتها را ، باز ايشان رو مىگردانند ! بگو : ببينيد ، اگر بيايد به شما عذاب خدا ناگهان ؛ تفسير : « ناگهان » يعنى عذابى كه علامات آن پيشتر ظاهر نشود ؛ لهذا ، مراد از « جهرة » آن عذاب است كه قبلا علامات آن ظاهر مىشود . أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ ( 47 ) يا آشكارا ، آيا كه هلاك كرده شود مگر گروه ستمگاران ؟ ! تفسير : بايد در توبه تأخير نكرد . شايد در مماطلت آن عذابى فرود آيد كه تنها ستمگاران متحمّل آن مىشوند . هركه در اوّل از ظلم و عدوان توبه كرده باشد ، ازين عذاب نجات مىيابد . وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ فَمَنْ آمَنَ و نمىفرستيم پيغامبران را مگر بشارت‌دهنده و ترساننده ، پس هركه ايمان آورد