وَ آيَةً مِنْكَ
و نشانهاى باشد از جانب تو ؛
تفسير : نشان قدرت تو و نبوّت و صداقت من باشد .
وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
( 114 )
و روزى ده ما را ؛ و تو بهترين روزى دهندگانى .
تفسير : تو بدون رنج و كسب روزى عطا كنى ؛ آنجا چه كمى و سختى است .
قالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ
( 115 )
گفت خدا : من فروآورندهام آن را بر شما ؛ پس هركه ناشكرى كند بعد از اين از شما ، پس من تعذيب كنم او را عذابى كه تعذيب نكنم به آن هيچ يك را از اهل عالم .
تفسير : چون نعمت غيرعادى ، ممتاز باشد ؛ تأكيد شكرگزارى آن هم بايد نسبت به معمول بيشتر باشد ؛ بر ناشكرى عذاب غيرمعمولى وارد مىشود . در موضع الفرقان است : بعضى مىگويند كه آن خوان تا چهل روز فرود مىآمد ؛ سپس بعضى ناشكرى كردند . يعنى ، حكم شده بود كه از آن خوان بينوايان و مريضان بخورند ، توانگران و تندرستان نيز به خوردن آغاز كردند ؛ تقريبا هشتاد نفر به شكل خوك و بوزينه شدند . اين عذاب ، پيش بر يهود نازل شده بود ؛ بعد از آن هيچ قوم مورد آن قرار داده نشده بود . بعضى مىگويند كه نازل نشد ، و اين تهديد را شنيده خواستگاران ترسيدند و از خواهش آن منصرف گرديدند ؛ امّا ، دعاى پيغمبر عبث نمىباشد ، و نقل آن در اين كلام بىحكمت نيست . شايد تأثير اين دعا است كه در امّت حضرت عيسى ( ع ) گشايش مال هميشه مانده . امّا از بين آنها هركه ناشكرى كند ، يعنى با اطمينان قلب به عبادت