تفسير : مراد از كافران ، درين محل ، مشركان است ؛ و مصداق اين آيات ، يهود مدينه بود كه با مشركين مكّه ساخته با مسلمانان جنگ كردند .
لَبِئْسَ ما قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنْفُسُهُمْ أَنْ سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ فِي الْعَذابِ هُمْ خالِدُونَ
( 80 )
هر آئينه بدچيزيست كه پيش فرستاده است بر ايشان نفوسشان ، آنكه خشم گرفت خدا برايشان ، و در عذاب ايشان جاويدانند .
تفسير : يعنى ، ذخيرهء اعمال كه پيش از مردن براى آخرت فراهم مىآرند ، چنان است كه آنها را مستوجب غضب الهى ( ج ) و مستحقّ عذاب ابدى مىگرداند .
وَ لَوْ كانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ النَّبِيِّ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ
و اگر باشند كه ايمان آرند به خدا و پيغمبر و آنچه فرو فرستاده شد بسوى وى ؛ البتّه دوست نگرفتندى مشركان را .
تفسير : از « النبىّ » بعض مفسرين حضرت موسى - عليه السّلام - و بعضى رسول كريم - صلّى اللّه عليه و سلّم - را مراد گرفتهاند . مطلب اينست كه « 1 » اگر يهود واقعا بر صداقت و تعليمات حضرت موسى ( ع ) يقين مىداشتند ، آنها در مقابل نبىّ آخر الزمان كه خود موسى ( ع ) در باب وى بشارت داده ، با مشركين دوستى نمىكردند ؛ و يا اينكه اگر به نبىّ كريم - صلّى اللّه عليه و سلّم - به اخلاص ايمان مىآوردند ، چنين حركتى از آنها سر نمىزد كه با دشمنان اسلام سازش و وفاق نمايند . به تقدير دوّم اين آيت در حقّ منافقين يهود خواهد بود .
هامش
( 1 ) . مقصود اينست كه