تفسير : يعنى ، در اصل انجيل و ديگر كتب آسمانى در باب اين عقيدهء شركيّه نشانى نبود ؛ بعدها پولوس به تقليد بتپرستان يونانى آن را ايجاد كرد ؛ پس همگى بدان روان شدند ، و آن را استوار گرفتند ؛ از چنين تقليد كوركورانه ، شايستهء شأن دانشمند نيست كه توقّع نجات داشته باشد .
لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ
( 78 )
لعنت كرده شد كافران از بنى اسرائيل ، بر زبان داود و عيسى پسر مريم ؛ اين به سبب آن بود كه نافرمانى كردند ، و بودند كه از حدّ در مىگذشتند .
تفسير : در تمام كتب سماويّه كافران مورد لعنت قرار داده شدند ؛ ليكن وقتى كه كفّار بنى اسرائيل در عصيان و تمرّد از حدّ تجاوز كردند ، كه گنهكار از ارتكاب جرائم به هيچ طريق دست نمىكشيد ، و بىگناه گنهكار را منع نمىكرد ، بلكه همگان چون شير و شكر ، بىتكلّف باهم آميخته بودند ؛ بر مرتكبين منكرات و فواحش هيچ اظهار انقباض و تكدّر نمىكردند در آن وقت ، خدا ( ج ) از زبان حضرت داود و مسيح - عليهما السّلام - به آنها لعنت كرد ؛ چنان كه جسارت آنها بر گناه از حدّ گذشت ، اين لعنت هم كه به ذريعهء چنين انبياى جليل القدر فرستاده شده بود ، در حقّ آنها فوق العاده مهلك ثابت گشت . غالبا ، « 1 » در نتيجهء همين لعنت ، بسا افراد آنها ظاهرا و باطنا در شكل بوزينه و خنزير مسخ كرده شدند ؛ امّا دائره مسخ باطنى آنها آنقدر وسيع گرديد كه اكثر آنها مسلمانان را ترك دادند ، « 2 » يعنى آنها را كه به تمام كتب سماويّه تصديق ، و به جميع انبياء تعظيم كنند ؛ و بر خلاف مسلمانان با مشركين مكّه دوستى مىكنند ، كه بتپرست
هامش
( 1 ) . ظاهرا ،
( 2 ) . ترك گفتند ، وانهادند ،