كسانى كه از خدا ( ج ) اعراض مىنمايند ، اينها اگر در آخرت تمام گنجهاى زمين ، بلكه بيشتر از آن را ، صرف كنند و فديه دهند ، و بخواهند خود را از عذاب نجات دهند ، هرگز ممكن نمىشود .
خلاصه ، در آنجا كاميابى به تقوى و ابتغاى وسيله و جهاد فى سبيل اللّه حاصل مىشود ؛ رشوت و فديه چيزى نمىتواند . « 1 »
يُرِيدُونَ أَنْ يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنْها وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقِيمٌ
( 37 )
مىخواهند كه بيرون آيند از آتش دوزخ ، و نيستند ايشان بيرون آيندگان از آن ، و مرايشانراست عذاب دايم
تفسير : از احاديث كثيره ثابت است كه بسى از مسلمانان گنهكار ، تا مدّتى در دوزخ مىباشند ، باز از آنجا بيرون كرده مىشوند ، و خدا ( ج ) به فضل و رحمت خود آنها را به بهشت مىدرآرد . اين آيت مخالف آن احاديث نيست ؛ زيرا ، اينجا در شروع آيت صرف « 2 » احوال كفّار بيان شده است ؛ در اين آيت دربارهء مؤمنان حرفى نمىباشد .
وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما
و مرد دزد و زن دزد ، پس ببريد دستهاى ايشان را .
تفسير : اگر بار اول دزدى كند دست راست او را از بند جدا كنيد ( تفاصيل در كتب فقه موجود است ) . در ركوع گذشته سزاى رهزنان و غيره مذكور شده بود ؛ در ميان ، نسبت به مناسباتى چند كه ذكر كردم ، به مسلمانان چند نصيحت ضرورى كرده شد ؛ اكنون باز همان مضمون گذشته را تكميل مىكند ، يعنى آنجا سزاى رهزن مذكور شده بود ؛ در اين آيت سزاى دزد بيان مىشود .
هامش
( 1 ) . كارى از پيش نمىبرد .
( 2 ) . منحصرا ، فقط