قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصِيراً ( 97 ) إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا ( 98 ) فَأُولئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَ كانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً
( 99 )
گويند : در چه حال بوديد ؟ گويند : بوديم ناتوانان در زمين ؛ گويند :
آيا نبود زمين خدا فراخ كه مىرفتيد از وطن خود در آن ؟ ! پس آن گروه جايشان دوزخ است ، و بد مرجع است دوزخ .
مگر ناتوانان از مردان و زنان و كودكان ، كه نمىتوانند تدبيرى ، و نمىيابند راهى ؛
پس آن گروه اميدست كه خدا عفو كند از ايشان ، و هست خدا عفوكننده آمرزگار .