الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً ( 95 ) دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً
نشينندگان مزد بزرگ .
مرتبهء بلند از جانب خود و آمرزش و مهربانى ؛
تفسير : چون پيش از اين مسلمانان نسبت به قتلى كه خطاء نموده بودند مورد عتاب قرار داده شدند ، و احتمال مىرفت كه از جهاد كناره گيرند ؛ اين است كه خداوند ( ج ) مزيّت مجاهدان را بيان مىكند ، و به جهاد ترغيب مىدهد . خلاصه ، بر لنگ ( شل ) ؛ كور ؛ بيمار معذور ؛ حكم جهاد نيست . باقى « 1 » ، مجاهدان بر تمام مسلمانان مقام بزرگ دارند ، اگرچه ديگر مسلمانان نيز شايستهء جنّتاند . ازين حكم معلوم شد كه جهاد فرض كفايه است و فرض عين نمىباشدّ يعنى اگر يك جماعت مسلمانان به جهاد « 2 » كفايت كنند و به قدر ضرورت باشند ، بر ديگران كه جهاد نمىكنند هيچ گناهى نمىباشد ؛ ورنه ، همه گنهگار مىشوند .
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
( 96 )
و هست خدا آمرزگار مهربان .
تفسير : خدا ( ج ) غفور و رحيم است ؛ وعدههاى اجر و مغفرت و رحمتى كه دربارهء مجاهدان فرموده همه را تعميل مىكند « 3 » ؛ يا اينكه اگر مجاهدى به نادانستگى مسلمانى را مىكشد ، خدا ( ج ) وى را مىبخشد ؛ به تشويش آن از جهاد باز نمانيد .
إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ
هر آئينه كسانىكه قبض كردند روحشان را فرشتگان در حالىكه ستمگارند ، بر خويشتن
هامش
( 1 ) . ديگر اينكه
( 2 ) . براى جهاد
( 3 ) . اجرا مىكند ؛