تفسير : به دو علّت جنگيدن شما با كافران ضرور است : اوّل ، به غرض غالب گردانيدن و اعلاى دين الهى ( ج ) ؛ دوّم ، براى نجات مسلمانان مظلوم كه در دست كفّارند . چندين تن در مكّه بودند كه نتوانستند با حضرت پيغمبر ( ص ) هجرت نمايند ؛ خويشاوندانشان بر آنها ستمها مىنمودند تا باز كافر شوند ؛ خداوند ( ج ) به مسلمانان فرمود شما براى دو امر با كافران بجنگيد :
براى رفعت و برترى دين ؛ براى نجات مسلمانان ناتوان از ظلم كفّار مكّه .
الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعِيفاً
( 76 )
كسانىكه ايمان دارند مىجنگند در راه خدا ؛ و كسانى كه كافرند ، مىجنگند در راه شيطان ؛ پس بجنگيد با انصار شيطان ؛ هر آئينه فريب شيطان است سست .
تفسير : چون امرى ظاهر است كه مسلمانان در راه خدا ( ج ) و كافران در راه شيطان مىجنگند ؛ خدا ( ج ) مددگارشان است هيچ تشويشى به خود راه ندهند و بدانند كه كيد شيطان ضعيف است بر مسلمانان تأثيرى نمىافگند مقصد از اين ترغيب و تشجيع مسلمانان به جهاد است كه در آيات آينده مصرحا ذكر مىشود .
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ
آيا نديدى بسوى كسانىكه گفته شد به ايشان : بازداريد دستهاى خود را ( يعنى مجنگيد ) و برپا داريد نماز را ، و بدهيد زكات را ؛