كردارشان عذاب فرود آيد ، يعنى در تقديم فصل خصومات از محضر پيغمبر ( ص ) خوددارى كرده ديگران را از آن بازمىدارند ، هنگامى كه عذاب آن آغاز گردد . اين منافقان چه كرده مىتوانند « 1 » ؟ مگر اينكه به حضور پيغمبر ( ص ) سوگند خورند كه ما به حضور حضرت عمر ( رض ) از آنجهت رفتيم كه وى در ميان آشتى افگند ، ورنه از ارشاد پيغمبر اعراض نمىكرديم ، و هرگز خوددارى نمىنموديم !
أُولئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً
( 63 )
آن گروه ، كسانى مىباشند كه مىداند خدا آنچه را در دلهايشان است ؛ پس اعراض كن از ايشان ، و پند ده ايشان را ، و بگو به ايشان دربارهءشان سخن مؤثّر .
تفسير : در اين آيت كريمه ، حضرت بارى تعالى قسمها و معذرت سابقهء منافقان را تكذيب فرموده ، مىگويد : منافقان هرچه مىگويند ، خدا راز دل آنها را خوب مىداند ؛ يعنى از نفاق و دروغشان كامل « 2 » آگاه و باخبر است ؛ تو نيز ( اى پيغمبر ) بر علم خداوندى كفايت نموده ، از سخنان منافقان اغماض كن ؛ متأثّر مشو ، و در نصايح آنها و توضيح مقاصد هيچگاه تقصير مكن ، و از هدايتشان مأيوس مباش .
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطاعَ بِإِذْنِ
و نفرستاديم هيچ پيغمبرى را مگر براى آنكه فرمان برده شود به حكم
هامش
( 1 ) . چه مىتوانند بكنند ؟
( 2 ) . كاملا