إِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً
( 61 )
به سوى پيغمبر ؛ مىبينى منافقان را كه مىايستند از تو بازايستادنى .
تفسير : هنگام منازعه ، چون به منافقان گفته شود كه به حكم منزل الهى رجوع كنيد ، و از پيغمبر وى داورى جوئيد ؛ چون در ظاهر مدّعى اسلاماند ، آشكارا انكار آورده نمىتوانند « 1 » .
امّا ، از آمدن در محضر پيغمبر ( ص ) و رفتار به احكام خدا « 2 » سر بازمىزنند ، و مىكوشند به هر رنگى كه توانند ، پيغمبر را بگذارند ، و چنانچه خود مىخواهند نزاعشان جاى ديگر فيصله گردد .
فَكَيْفَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جاؤُكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنا إِلَّا إِحْساناً وَ تَوْفِيقاً
( 62 )
پس چگونه باشد آنگاه كه برسد ايشان را مصيبتى به آنچه پيش فرستاده دستهايشان ، باز بيايند نزديك تو ، سوگند مىخورند به خدا ؛ نمىخواستيم مگر نيكوكارى و موافقت !
تفسير : هرچه بود همه انجام يافت . منافقان در آن زمان چه خواهند كرد ، زمانى كه به كيفر
هامش
( 1 ) . نمىتوانند آشكارا انكار كنند .
( 2 ) . اطاعت فرمانهاى خدا