اگر اختلافى پديد آيد ، آن را به حكم خدا و پيغمبرش راجع مىگرداند ، و از مخالفت حكم آنها مىترسد ؛ پس معلوم گرديد ، هركه از حكم خدا ( ج ) و پيغمبر ( ص ) سر باززد « 1 » ، مسلمان نيست ؛ اگر دو مسلمان بر سر امرى نزاع كنند ، و يكى از آنها گويد : بيا تا بهسوى شريعت گرائيم ! و ديگرش « 2 » از شرع سر باززند ، و گويد : من شريعت را نمىشناسم ! يا : به آن كارى ندارم ! بدون شبهه كافر مىشود .
ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا
( 59 )
اين بهتر و نيكوتر است انجام آن .
تفسير : راجع گردانيدن منازعات به خدا ( ج ) و پيغمبر وى و اطاعت آن بسيار سودمند است ؛ يعنى ، انجام اين رجوع نسبت به فيصلهء منازعات بر حسب راى خويش « 3 » ، بهتر مىباشد .
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَ يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ
آيا نديدى كسانى را كه مىپندارند كه هر آئينه ايشان ايمان آوردهاند به آنچه فرو فرستاده به سوى تو ، و آنچه فرو فرستاده پيش از تو ؛ مىخواهند كه قضاياى خويش را تقديم كنند به سوى شيطان ، و به تحقيق مأمور شدند كه كافر شوند به آن ؛ و مىخواهد شيطان كه
هامش
( 1 ) . سر باززند ،
( 2 ) . ديگرى
( 3 ) . بر حسب رأى و نظر شخصى