يهود نمىگردد . بر اين گروه متكّبر كوچكترين ظلمى نمىشود ؛ يعنى ، اين گروه كه به عذاب عظيم مبتلا مىشوند ، بنابر كردار ناشايستهء خودشان است ؛ و بر آنها هرگز به ناحق عذاب وارد نمىشود .
فايده : يهود كه گوساله را مىپرستيدند ؛ حضرت عزيز را ابن اللّه مىگفتند ؛ چون آيت
« إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ »
را شنيدند ، گفتند : ما هرگز مشرك نمىباشيم ؛ بلكه خاصان خدا و فرزندان انبيائيم ، و پيغمبرى ميراث ما است ! خدا ( ج ) تكبّر آنها را پسند نفرمود ، و اين آيت فرود آمد .
انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ كَفى بِهِ إِثْماً مُبِيناً
( 50 )
ببين چگونه افترا مىكنند بر خدا دروغ را ؛ و كافى است اين گناه صريح .
تفسير : چه امر شگفتانگيز است كه بر خدا ( ج ) تهمت مىبندند ؛ و با وجود كفر و شرك ، خويشتن را دوست خدا ( ج ) مىخوانند ؛ و مدّعىاند كه برگزيدهء خدايند ! تنها همين تهمت بزرگ و گناه صريح آنها كافيست .
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا
آيا نديدى به سوى كسانىكه داده شده به ايشان حصّهاى از كتاب ؛ ايمان مىآرند بر بتها و شيطان ؟ ! و مىگويند به كافران