ناراً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً
( 30 )
در آتش ؛ و هست اين بر خدا آسان .
تفسير : هركه از ظلم و تجاوز باز نيايد ؛ مال ديگران را به ناحق بخورد ، و مردم را به ستم بكشد ؛ مقرّ وى دوزخ است ؛ ستمگاران را در آتش افگندن به حضرت وى دشوار نيست ؛ و امرى نهايت سهل و آسان است . مسلمانان چنان نپندارند كه چون ما مسلمانيم ، چگونه به دوزخ خواهيم رفت ؟ ! خدا ( ج ) مالك و مختار است ؛ هيچ چيزى نمىتواند او را از تنفيذ عدالت و انصاف بازدارد .
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً
( 31 )
اگر شما اجتناب كنيد گناهان بزرگى را كه نهى كرده شدهايد از آن ، ( دور گردانيم از شما ) ببخشيم گناهان صغيرهء شما را ؛ و درآريم شما را در مقام گرامى .
تفسير : در آيت گذشته مذكور بود ، هركه ظلما به مال و جان ديگران خساره رساند « 1 » ، سزاى وى جهنّم است ؛ و ازين معلوم شد كه تمرّد از احكام الهى ( ج ) موجب عذاب است ؛ در اين آيت ، به ترك گناه ترغيب ؛ و به اجتناب آن ، به مغفرت و جنّت وعده داده شده است ، تا مردم به اميد آخرت به ترك معاصى بكوشند ؛ و بر آنها واضح گردد كه هركه از گناه كبيره مانند غصب و سرقت مال يا كشتن ديگرى به ناحق ، كناره گيرد ؛ تمام آن گناهان صغيرهء وى بخشيده مىشود كه آن را براى تكميل و تحصيل سرقت و قتل مرتكب شده بود .
در اين آيت ، چند چيز شايان بحث مىباشد ، و همه براى آن است كه مطلب عمده و اصلى آيت روشن گردد ؛ و دانستن مرام آن « 2 » سهل باشد :
معتزله و پيروان آنها ، بهطور سرسرى ازين آيت استنباط مىكنند كه : اگر از گناهان كبيره
هامش
( 1 ) . خسارت وارد كند ،
( 2 ) . مقصد آن