تفسير : اكنون شايسته آن است كه با كنيزان بعد از اجازهء مالكان آنها نكاح كنيد ، و مهر آنها را طورى كه رايج است تأديه نمائيد ؛ به شرطى كه « 1 » آنها قيد نكاح را به ميل خاطر بپذيرند ، شهوتران ، رفيقباز نباشند ؛ يعنى زنا نباشد در حال زنا قطعا مهر لازم نمىشود . از اين معلوم شد كه در زنا مهر لازم نمىآيد ، و در نكاح ، بودن گواه ضرور است .
فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ
پس چون در قيد ازدواج آمدند ؛ اگر كنند زنا ، بر ايشان است نيمهء سزايى كه بر آزاد زنان است از عذاب ؛
تفسير : هر زن و مرد آزاد هنگامى كه از نكاح متمتّع و مستفيد شوند ، يعنى جماع نمايند ، و بعدا مرتكب زنا شوند ؛ آنها محكوم به رجماند ؛ و اگر نكاح نشده ، بلكه زنا قبل از نكاح به عمل آمده باشد ، هر يك از مرد و زن به ضرب صد درّه « 2 » محكوم شوند . اگر كنيز و غلام مرتكب زنا شوند ؛ چه بيش از نكاح باشد ، و چه بعد از آن ؛ هر كدام صرف پنجاه درّه زده مىشود « 3 » .
ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وَ أَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
( 25 )
اين براى كسى است كه مىترسد زحمت را از شما ؛ و اينكه صبر كنيد ، بهتر است به شما ؛ و خدا آمرزگار مهربان است .
تفسير : در نكاح كنيز ، ارشاد و استحسان از ميان شما دربارهء آن كس است كه از مشقّت -
هامش
( 1 ) . به شرط اينكه
( 2 ) . يكصد تازيانه ، يكصد ضربه شلّاق
( 3 ) . به هر يك منحصرا پنجاه تازيانه مىزنند .