وَ لَقَدْ عَفا عَنْكُمْ
و به تحقيق ، درگذشت از شما ؛
تفسير : خداوند خطاى آنان را بخشيد . اكنون كسى مجاز نيست كه با اين حركت آنها را مورد طعن و تشنيع قرار دهد .
وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
( 152 )
و خدا صاحب فضل است بر مؤمنان ؛
تفسير : زيرا از تقصيرات ايشان مىگذرد ، و در عتاب نيز جانب لطف و شفقت را ملحوظ مىدارد .
إِذْ تُصْعِدُونَ وَ لا تَلْوُونَ عَلى أَحَدٍ وَ الرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْراكُمْ
وقتىكه بالا شده ، دور مىگريختيد ؛ و نمىنگريستيد بر قفا بر هيچكس ؛ حال آنكه پيغمبر مىخواند شما را در جماعهاى كه پس پشت شما بودند ؛
تفسير : شما سراسيمه به كوه بالا مىرفتيد ؛ و در آن اضطراب و پريشانى بازنمىگشتيد ؛ و در عقب خويش به هيچكس التفات نمىكرديد . در آن هنگام پيغمبر خدا ( ج ) مانند سابق بر جاى خويش استوار بود ؛ و شما را از اين حركت زبون بازمىداشت ؛ و بسوى خويش مىخواند ؛ امّا ، شما از اضطراب و تشويش ، به شنيدن آواز او قدرت نمىداشتيد ؛ تا آنكه كعب بن مالك چندين مرتبه فرياد برآورد ؛ آنگاه مراجعت كرده حوالى پيغمبر گرد آمديد .
فَأَثابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِكَيْلا تَحْزَنُوا عَلى
پس جزا داد شما را اندوه بر اندوه ؛ تا كه غمگين نشويد بر